Kolejna z serii akcji, której warianty były opatrywane numerami lub nazwami. Akcja z 1987 roku zaprojektowano na zamówienie festiwalu Documenta w Kassel. Ulica przylegająca do głównego budynku festiwalu Documenta, Muzeum Fridericianum, została przesłonięta foliową płaszczyzną. Stojąca przed nią publiczność oglądała zatarte obrazy akcji rozgrywających się za folią. W kolejnych fazach akcja przybliżała się do foliowego ekranu, który w końcu zapisywany był ekspresyjnymi tekstami i znakami charakterystycznymi dla projektów graffiti. Zamalowaną powierzchnię ekranu polewano wodą tryskającą z gumowych węży, co sprawiało, że kolorowa, rozwodniona farba spływała pod nogi publiczności. Gdy widzowie, nagrodziwszy twórców oklaskami, chcieli odejść, okazywało się, że za ich plecami całą szerokość ulicy na długość 20 metrów w sposób niezauważony przez nich (w czasie trwania akcji) pokryto białym płótnem. W efekcie pozornie neutralne miejsce obserwacji można było opuścić, wyłącznie pozostawiając barwne ślady niedawnej obecności, odbicia własnych stóp na płótnie. Ci spośród widzów, którzy chcieli opuścić ulicę, omijając płótno leżące za ich plecami, trafiali na podobne zamykające wylot ulicy w przeciwnym kierunku.
Inne warianty Sezonowej wyspy były realizowane w: 1986 – Katowice, 1993 – Poznań, 1994 – Olsztyn.