Spektakl stanowił dla AR kontynuację słownikowego zapisu znaków składających się na psychologiczny model Polski początku lat 80. XX wieku. Zawierały się w tym zbiorze również elementy zakreślające granice mitu konspiracji utrwalonego w świadomości zbiorowej. Zmieniająca się struktura dźwiękowo-przestrzenna spektaklu sugerowała rzeczywistość zaszyfrowaną, ukrywającą swój dynamiczny potencjał za skorupą gestów i znaków zastępczych.
Nawarstwiające się płaskie obrazy akcji spektaklu tworzyły relief szablonowych zachowań, bezpiecznych i aluzyjnych zarazem, gdzie znaki rzekomych tajemnic i zagrożeń były ostentacyjnie dyskretne, a prawdy odkrywane przypadkowo. Ograniczona ekspresja indywidualna postaci nie pozwalała na ich pełną identyfikację, zaś zachowanie stanowiące z pozoru komunikat mogło okazać się elementem kamuflażu skrywającego prawdę ekspresji.
Uczestnicy tej gry nie muszą być pozbawieni wiary w urzeczywistnienie potencjału życia otwartego, a zarazem wiary w to, że świat ich wartości nie podda się mistyfikacjom wymuszonym okolicznościami stanu wojennego.
Premiera przedstawienia odbyła się w lipcu 1985 roku, w ramach Festiwalu del Teatro in Piazza w Santarcangelo di Romagna.
Realizacja: Jolanta Krukowska, Wojciech Krukowski (reżyseria), Aleksandra Lompart, Cezary Marczak, Zbigniew Olkiewicz, Jan Pieniążek i Jarosław Żwirblis (realizacja techniczna), Marta Sutkowska, Krzysztof Żwirblis.
Kolejne pokazy:
marzec 1986 – Krakowskie Reminiscencje Teatralne
październik 1986 – festiwal The National Review of Live Art w Nottingham (wraz z Kartaginą), po którym AR wystąpiła także w innych ośrodkach w Wielkiej Brytanii m.in. Almeida Theatre w Londynie, Newcastle, Yorku.
czerwiec 1987 – Documenta 8 w Kassel, wraz z akcją Sezonowa wyspa i przedstawieniami English Lesson i Kartagina.
