Trzydziestominutowy spektakl zbudowany według schematu lekcji obcego języka; z użyciem taśmy magnetofonowej, improwizowanych ćwiczeń słownych i tańców. Spektakl ten sugerował również lekcję adaptowania się do sztucznej rzeczywistości – i twórczego interpretowania jej ograniczonych możliwości. Język złożony z aluzji i ogólnikowych stereotypów staje się językiem niemym, pozostając tylko symbolicznym przejawem ekspresji.
Prace nad przedstawieniem trwały od maja 1982 roku w Ośrodku Kultury Ochoty i Malarni Teatru Studio w Warszawie, gdzie odbyła się też premiera.
Realizacja: Jolanta Krukowska, Wojciech Krukowski (reżyseria), Aleksandra Lompart, Cezary Marczak, Zbigniew Olkiewicz, Maria Pieniążek, Krzysztof Żwirblis, Jarosław Żwirblis i Jan Pieniążek (realizacja techniczna).
Kolejne pokazy:
kwiecień 1983 – podczas tournée po Wielkiej Brytanii na zaproszenie Cardiff Laboratory. Grupa pokazywała przedstawienie obok Innych Tańców i Pasji oraz prowadziła warsztaty, m.in. w Londynie (ICA – Instytut Sztuki Współczesnej) oraz ośrodkach sztuki w Bristolu, Cardiff, Leicester, Yorku.
1984
– w ramach systematycznych prac w małych ośrodkach, zainaugurowanych w kwietniu w Lubawie, pokazywane wraz z Innymi tańcami
– Rimini – realizacja całkowicie odmiennej od przyjętego kanonu formy przedstawienia, które było pokazywane w formie dynamicznej akcji na skrzyżowaniu ulic
marzec 1985 – Krakowskie Reminiscencje Teatralne, wraz z Życiem codziennym po Wielkiej Rewolucji Francuskiej i Stradosferą II
1987 – Documenta 8 w Kassel, w kategorii „Expended performance”, pokaz w surowej przestrzeni opuszczonego magazynu.
grudzień 1988 – Festiwal Sztuki Polskiej „Polish Realities” w Glasgow, wraz z przedstawieniami Życie codzienne po Wielkiej Rewolucji Francuskiej i Kartagina
październik 1992 – podczas tournée AR po Japonii, przedstawienie było pokazywane wraz z Życiem codziennym po Wielkiej Rewolucji. Dwa, w Teatrze Arena i Museum Sagacho w Tokio, Museum of Modern Art w Jokohamie i Centrum Sztuki Jetty East Nagoja. W ramach tournée AR poprowadziła także wykłady i warsztaty w Tokio (Museum Sagacho) i Nagoi (Centre for Contemporary Art)
luty 1997 – Festiwal Sztuki Polskiej Polonia Ekspress w Budapeszcie, wraz z Piosenką, Armią i Ucztami duchowymi.
październik 1999 – Program 10 X AR w Otwocku na zaproszenie Komuny Otwock, wraz z Piosenką, Armia, Prosta akcja.
