Jedna rzecz jest odległa, a inna niemożliwa. Świadomość istnienia rzeczy nieosiągalnych wytwarza popyt na miraże, które podtrzymują w nas ducha mobilizacji. Liczy się tylko przyszłość, a zarazem usypianie wrażliwości i poszukiwanie sztucznych podniet. Człowiek ćwiczony w dyscyplinie zaufania do obietnic i wróżb niespełnialnych może się wreszcie oderwać od trudnych, bo konkretnych, problemów codzienności.
Społeczeństwo rzeczywiście ma do czynienia z inżynierami życia zbiorowego, a nawet ich zatrudnia. Bycie oszukiwanym wydaje się bardziej moralne od samooszukiwania. Bilet na odległą, egzotyczną wyspę lub unikatowy kawałek papieru, o niewyobrażalnej wartości, widziany w rękach pośrednika staje się czynnikiem przetwarzania energii społecznej w pożyteczne dla przyjaciół ludu stany nirwany. O wiele więcej splendoru przynoszą laury w konkursach opakowań niż wytwarzanie tego, co opakowanie wypełni. Środki teatralne właściwe AR: skrót plastyczny, przekształcenia obiektów i przestrzeni tworzą ciąg obrazów autonomicznych i zarazem układających się w opowiedzianą językiem teatru wizualnego przypowieść.
Realizacja: Janusz Bałdyga, Jolanta Krukowska, Wojciech Krukowski (reżyseria), Cezary Marczak, Zbigniew Olkiewicz, Jarosław Żwirblis i Jan Pieniążek (realizacja techniczna), Krzysztof Żwirblis.
Akcja została po raz pierwszy wykonana w lipcu 2000 roku na Międzynarodowym Festiwalu Sztuka Ulicy w Warszawie.
Inne pokazy:
czerwiec 2001 – Międzynarodowy Festiwal Teatralny Unidram w Poczdamie, gdzie AR pokazała także Przychodnię. Exit.
