Zbiór szesnastu krótkich obrazków nazywanych tańcami, z których każdy był osobnym znakiem teatralnym. Motywy tańców inspirowane były różnymi, często przeciwstawnymi stereotypami zachowań społecznych. Widzenie to było determinowane przeżyciem: zarówno uczestnictwa w faktach społecznych – jak również i ich mitologii. Utaneczniający zachowania codzienne aktorzy starali się wskazać różnorodne psychozy grup społecznych w Polsce współczesnej. Najbliżej własnej, indywidualnej prawdy stawali się, schodząc ze sceny. Tańcom towarzyszyła muzyka polskich zespołów „new wave”: Białe Wulkany, Brygada Kryzys. W praktyce Inne tańce stanowiły szereg niepowiązanych ze sobą w ramach linearnej narracji grupowych performansów. Ich wspólną cechą było utrzymywanie rytmu wewnętrznego zachowań grupy reagującej na charakter muzyki oraz warunki pola akcji, którą stanowił wielki kwadrat płótna, sugerujący wyobrażenie przeskalowanego obrusa lub mapy kraju, którego porządek był zakłócany kolejnymi działaniami – i przywracany ponownie do stanu wyjściowego. Rozpadające się sekwencje Innych tańców wiązała ponadto atmosfera neurozy społeczeństwa, które utraciło poczucie bezpiecznego oparcia.
Prace nad przedstawieniem trwały od maja 1982 roku w Ośrodku Kultury Ochoty i Malarni Teatru Studio w Warszawie, gdzie odbyła się też premiera.
Realizacja: Jolanta Krukowska, Wojciech Krukowski (reżyseria), Aleksandra Lompart, Cezary Marczak/Roman Woźniak, Zbigniew Olkiewicz, Maria Pieniążek, Krzysztof Żwirblis, Jarosław Żwirblis i Jan Pieniążek (realizacja techniczna).
Inne prezentacje:
kwiecień 1983 – podczas tournée po Wielkiej Brytanii na zaproszenie Cardiff Laboratory. Grupa pokazywała przedstawienie obok English Lesson i Pasji oraz prowadziła warsztaty, m.in. w Londynie (ICA – Instytut Sztuki Współczesnej) oraz ośrodkach sztuki w Bristolu, Cardiff, Leicester, Yorku.
1984 – w ramach systematycznych prac w małych ośrodkach w Polsce, zainaugurowanych w kwietniu w Lubawie, wraz z English Lesson.
