Sorry, this entry is only available in Polski.
Jedna z akcji zrealizowanych w lipcu 1978 roku na festiwalu Del Teatro in Piazza w Santarcangelo di Romagna we Włoszech. Stanowiła odpowiedź AR na jedno z zadań stawianych przez organizatorów, jakim był teatralne przywitanie przemierzającego miasto, w formie parady ulicznej, kultowego w tym czasie, zespołu południowoamerykańskich robotników rolnych – El Teatro Campesino (obecność tego teatru stanowiła kulminacyjny moment festiwalu). Realizacja AR odbiegała od propozycji innych teatrów, które na trasie przemarszu Campesino aranżowały różne formy powitania, pozdrowień w poetyce własnych przedstawień lub wręcz cytatów z nich. AR natomiast stworzyła, przy udziale aktorów włoskich i argentyńskich, precyzyjną kopię, lustrzane odbicie języka teatralnego i ikonografii przedstawień Campesino – stawiając niejako na trasie pochodu wielotysięcznej publiczności i tego teatru, syntetyczny obraz jego samego.
Widok ten był dla maszerującego z energią rutynowej akcji zespołu Campesino pełnym zaskoczeniem, co spowodowało zatrzymanie pochodu. Przez krótki moment pewnego szoku zaistniały więc, w stanie jakby wzajemnego odbicia, dwa żywe obrazy zawierające bliźniaczo podobne elementy. Sygnał do ożywienia sytuacji dała umieszczona centralnie, w miejscu zaaranżowanym przez AR, orkiestra – grając melodię La cucaracha. W akcję tę włączyła się orkiestra Campesino, przez plac podążała procesja, przenosząca białą postać Madonny, a bliźniaczo podobne, karnawałowe wyobrażenia śmierci z obydwu teatrów ruszyły w tany, porywając resztę uczestników spotkania, którzy za chwilę kontynuowali wzbogacony w ten sposób pochód.
Poza tym, na festiwalu AR prezentowała m.in. akcje Ogień, Dom II, Polski węgiel, Człowiek i jego rzeczy, Bramy miasta; poprowadziła dziesięciodniowy warsztat z włoską młodzieżą teatralną oraz zrealizowała akcję Europa z udziałem aktorów włoskich.
