Sorry, this entry is only available in Polski.
Piwnice Studenckiego Centrum Środowisk Artystycznych Dziekanka stały się na prawie dwa miesiące pracownią modelarską – stworzono tam warunki do realizacji gipsowych odlewów twarzy Polaków lat 70. XX wieku. Umożliwiło to wykonanie dziewięćdziesięciu masek z papier mâché. O „udostępnienie” swych twarzy poproszeni byli zarówno ludzie z najbliższego otoczenia teatru (m.in. Konstanty Puzyna), jak i przechodnie z Krakowskiego Przedmieścia oraz robotnicy z pobliskiej budowy. „Twarze” te były czasem używane wymiennie z własnymi twarzami członków AR, spełniając też w sytuacji wyjazdów zagranicznych AR zadanie powiększenia polskiej reprezentacji, poprzez czasowe przejęcie twarzy polskich przez np. Włochów.
Kolekcja twarzy polskich zaginęła w czasie wymuszonej ewakuacji AR z Ośrodka Kultury „Cora” w stanie wojennym.
