Sorry, this entry is only available in Polski.
Dynamiczna akcja plastyczna, której kolejne ciągle aktualizowane wersje stanowiły próby interpretacji zmiennych losów Europy. Wiedza o świecie często przybiera charakter statystycznej układanki angażującej uwagę i pamięć w stopniu zależnym od doświadczenia kulturowego i standardów życia codziennego. Armia opowiadała o porządku i o zakłóceniu porządku, o kierunku i o utracie kierunku. Mówiła także o potencjale mapy ludzkich losów – jej lokalnej i symbolicznej dramaturgii.
W pierwszej fazie spektaklu aktorzy wyznaczali pole akcji, a zarazem pozbawiali je, w sposób symboliczny, nawarstwień codzienności. Czyścili, „sterylizowali” wybrany fragment placu lub chodnika, przygotowując go w ten sposób do przyjęcia roli ołtarza ofiarnego, albo też czystej karty, na której za chwilę zostaną zapisane znaki uniwersalnego przesłania.
Po tej próbie, zarówno manifestacja sprawności budowania integrującego zbiorowość w tworzeniu ładu przestrzennego, jak i pełna przewrotnych komunikatów i zbędnych wskazówek gra pomiędzy grupą i jednostką nie powinna pozbawiać widza ostrożności: ten świat nie jest światem prostych prawd i ścieżek.
Włączona następnie demoniczna, nasycona dramatycznymi komunikatami z pola walki o ludzkie losy, muzyka, jak również pełne rosnącej pasji zachowania aktorów poruszających się w gęstwinie płonących i eksplodujących bambusowych prętów przedstawiały świat jako pole dramatycznych zmagań o dobro ludzkich spraw, a zarazem pejzaż koncentracji świateł pamięci czyniącej człowieka świadomym i uczestnikiem życiowej grupy.
Pierwsza prezentacja pełnej wersji akcji została pokazana w październiku 1991 roku, w Warszawie podczas festiwalu Działania z Gazetą, na którym AR pokazała także Życie codzienne po Wielkiej Rewolucji. Dwa.
Inne prezentacje:
czerwiec 1992 – Międzynarodowy Festiwal Teatralny w Chicago, gdzie AR zaprezentowała także Życie codzienne po Wielkiej Rewolucji. Dwa, Kartaginę, Nieszpór, Poezję. Na tym samym festiwalu AR poprowadziła warsztaty z udziałem aktorów amerykańskich.
październik 1994 – w ramach Projektu Tratwa, w ramach którego AR na zaproszenie Stowarzyszenia Tratwa w Olsztynie poprowadziła warsztaty z udziałem młodzieży ze środowisk społecznie zagrożonych z województwa olsztyńskiego, których rezultatem były wspólne realizacje Armii, Poezji, Sezonowej wyspy.
czerwiec 1995 – Festiwal Sztuka Ulicy w Warszawie, wraz z Ucztami duchowymi i Nieszporem.
luty 1997 – Festiwal Sztuki Polskiej Polonia Ekspress w Budapeszcie, wraz z pokazami Piosenki, English Lesson i Uczt duchowych.
